ffion Evans
ffion Evans
Wrth wraidd gwaith Ffion mae archwiliad o chwarae fel iaith a rennir—ffordd o gyfathrebu ar draws diwylliannau, oedrannau a chefndiroedd heb yr angen am eiriau. Mae hi'n ymddiddori yn y ffordd y gall rhyngweithio chwareus greu cysylltiadau uniongyrchol, greddfol rhwng pobl, gan gynnig ymdeimlad o agoredrwydd a phrofiad a rennir. Trwy gyffwrdd, symudiad a chwilfrydedd, mae ei gwaith yn annog ymwelwyr i ymgysylltu â'u hamgylchedd mewn ffyrdd sy'n teimlo'n reddfol ac yn ddychmygus. Ochr yn ochr â hyn, mae ei harfer wedi'i wreiddio mewn diddordeb yn y ffordd y gall gwrthrychau gario straeon ac mae hi'n cael ei denu at y ffyrdd y mae rhai ffurfiau, gweadau a deunyddiau'n teimlo'n gyfarwydd ar draws diwylliannau, a sut mae traddodiadau gwneud yn newid yn gynnil wrth iddynt basio trwy wahanol ddwylo a chyd-destunau.
At the heart of Ffion’s work is an exploration of play as a shared language—a way of communicating across cultures, ages and backgrounds without the need for words. She is interested in how playful interaction can create immediate, intuitive connections between people, offering a sense of openness and shared experience. Through touch, movement and curiosity, her work encourages visitors to engage with their environment in ways that feel both instinctive and imaginative. Alongside this, her practice is rooted in an interest in how objects can carry stories and she is drawn to the ways certain forms, textures and materials feel familiar across cultures, and how traditions of making shift subtly as they pass through different hands and contexts.
Chwarae Materol
Datblygwyd y gweithiau celf a gyflwynir yn yr arddangosfa hon drwy ei phrosiect Chwarae Deunyddiol, a ariannwyd gan Gyngor Celfyddydau Cymru. Wedi'u hysbrydoli gan hanesion domestig Cymru a gedwir yng nghasgliadau Amgueddfa Ceredigion, Llyfrgell Genedlaethol Cymru a Storiel Bangor, mae'r cerfluniau meddal chwareus hyn yn ailddychmygu gwrthrychau bob dydd—llestri, offer a ffurfiau cartref—fel ysgogiadau cyffyrddol ar gyfer chwilfrydedd, atgof a chyfarfyddiad. Mae'r gwaith yn archwilio sut mae gwrthrychau'n gweithredu fel cysylltwyr rhwng y gorffennol a'r presennol, lle ac ymwelydd. Drwy wahodd cyffwrdd a chwarae, mae'r cerfluniau'n cynnig ffordd amgen o brofi gofod—un sydd wedi'i seilio yn y corff, ac mewn ystumiau a rennir. Drwy drin y ffurfiau, anogir ymwelwyr i oedi, teimlo a dychmygu, gan ddod ar draws y gweithiau celf ac amgylchedd yr arddangosfa o safbwynt ffres. Wrth wneud hynny, mae'r darnau'n meithrin awyrgylch croesawgar, chwareus sy'n gwahodd straeon newydd i ddod i'r amlwg ochr yn ochr â'r hanesion sydd eisoes yn y gofod.
Material Play
The artworks presented in this exhibition were developed through her Material Play project, funded by Arts Council of Wales. Inspired by domestic Welsh histories held within the collections of Ceredigion Museum, The National Library of Wales and Storiel Bangor, these playful soft sculptures reimagine everyday objects—vessels, tools and household forms—as tactile prompts for curiosity, memory and encounter. The work explores how objects act as connectors between past and present, place and visitor. By inviting touch and play, the sculptures offer an alternative way of experiencing a space—one grounded in the body, and in shared gestures. Through handling the forms, visitors are encouraged to pause, feel and imagine, encountering both the artworks and the exhibition environment from a fresh perspective. In doing so, the pieces cultivate a welcoming, playful atmosphere that invites new stories to emerge alongside the histories already held within the space.
